Titlebook: In mijn koffer op zolder; Levensverhalen van o José Franssen Book 2008Latest edition Bohn Stafleu van Loghum 2008

Fraudulent

注意

,‘Ik wilde de kinderen vertellen hoe wij hier kwamen’,58 was dat. Nu ben ik al vijftig jaar hier. Ik heb nooit geschreven. Wel opstellen op school, je moest dat doen. En brieven aan mijn familie. Ik heb brieven leren schrijven in de cursus voor het middenstandsdiploma, zakelijke brieven. Met schrijven was ik verder niet bezig. Over de cursus levensverh

Maximize

,‘Ik geef vorm aan mijn levensverhaal, zonder dat anderen het kunnen herkennen’, op mijn leven, zien dat ik wel met mijn eigen verhaal bezig was. Het moment van afscheid nemen van mijn werk was bijvoorbeeld erg belangrijk. Toen ik in mijn 55e levensjaar wegging van de opleiding ergotherapie, toen nog in Hoensbroek, een opleiding die ik zelf mee van de grand heb getild, hield ik

杠桿

,‘Ik ben doorgegaan met schrijven en stuurde de verhalen naar een uitgever’,en zag. Mijn eerste gedachte was: wat melig. Wie schrijft d áár nu over? Ik vond het eigenlijk niks voor mij. Maar toch, toen ik er een tweede keer langsliep, werd ik nieuwsgierig. Ik schreefvroeger toch ook? Ik had zelfs kinderverhalen gepubliceerd. Door mijn hectische leven was het er op een bepaa

無彈性

,‘Ik ben mijn eigen verhalen meer gaan waarderen’, blocnotes vol. Ik schreef de ellende van me af. Nog niet lang geleden heb ik het meeste weggedaan. Ik vroeg me af: moet ik dát mijn kinderen nalaten? Nee dus. Als ik nu ellende schrijf, scheur ik het daarna kapot. Maar het helpt wel: al schrijvende kom ik tot inzichten.Zo heb ik schrijvend geleerd

令人心醉

,‘Voor het eerst in mijn leven had ik een hele dag voor mijzelf’,leren en schreef weleens over iets dat gebeurd was. Ik was niet per se op zoek naar mijn eigen levensverhaal, ik wilde eenvoudigweg iets doen op maandag. Ik was 49 en je moest vijftig jaar zijn om mee te kunnen doen. Maar ik wilde zo graag meedoen, dat ik heb gezegd dat ikvijftig was.

好忠告人

AMBI

FOR

憤慨一下

,‘In het detail wordt het geheel zichtbaar’,eren. We hadden een bibliotheek in het parochiehuis met veel romans en streekromans en er was een schoolbibliotheek, waar ik wel eens een boek leende. Met Sinterklaas kreeg iedereen bij ons thuis een boek. Maar liever nog knutselde ik: ik maakte poppenkastjes, figuurzaagde boerderijbeestjes, legde e