Titlebook: In mijn koffer op zolder; Levensverhalen van o José Franssen Book 2008Latest edition Bohn Stafleu van Loghum 2008

水汽

,‘Al schrijvend maakte ik de schatten in mijn levensverhaal weer zichtbaar’,ik mocht ze zelf uitzoeken. Ik las alles wat los en vast zat. Ik las zelfs zoveel dat ik eens met mijn hoofd tegen een lantarenpaal aan botste, met als resultaat een dikke bult. “Je verleest je verstand”, zeiden ze thuis.

一起平行

,‘Ik werd geconfronteerd met mijn ontwikkeling: een leerzaam proces’, aardig mijn leven heb kunnen leven. Ik vroeg me wel af of ik goed Nederlands zou kunnen schrijven, want in mijn werk had ik altijd in jargon moeten werken en mijn taal was behoorlijk gedeformeerd. Zou ik wel “gewoon” kunnen schrijven en zou ik bij mijn jeugdherinneringen kunnen komen?

HACK

,‘Ik wilde de kinderen vertellen hoe wij hier kwamen’,rieven leren schrijven in de cursus voor het middenstandsdiploma, zakelijke brieven. Met schrijven was ik verder niet bezig. Over de cursus levensverhalen schrijven las ik in een advertentie in de krant. Misschien is dit wel iets voor mij, dacht ik.

Allergic

periodontitis

,‘Ik voelde mij na het schrijven een ander mens’,n ik 21 was. Ik weet niet of ze erin gelezen heeft. Er stond niets over haar in;dat was wel het minste wat me interesseerde, wat mijn moeder deed! Ik schreef over vriendinnen en over wat we meemaakten in die tijd. Toen ik terugk wam van een vakantie, was alles weg. Ook de boeken van school, die ik bewaard had, en mijn gedichten.

PATHY

,‘Zonder mij had niemand deze geschiedenis vastgelegd’, gemaakt, ging over in andere handen en het afscheid betekende veel voor mij. Als laatste directeur die de naam Van de Boei droeg, wilde ik bij mijn afscheid van het bedrijf dat sinds 1740 bestond, iets doen met de geschiedenis.

有毛就脫毛

仲裁者

INLEIDING: Het levensverhaal en ik zijn onafscheidelijk,gblikken en leren van je eigen verhaal. We hebben het over het doorgeven van de erfenis, over schrijven, over de kracht van het vertelien van je geschiedenis… Elk gesprek, elk verhaal is een cadeau. Telkens weerga ik blij en vervuld naarhuis.

變態(tài)

,‘Door te schrijven over mijn leven bevestig ik mezelf’,et was voor mij heel bevrijdend te ontdekken, dat ik mijn fantasie kon gebruiken en dat ik alles niet zo precies hoefde op te schrijven zoals het wás. Dat ik dat ook van mijzelf mocht en dat ik daarmee de eerlijkheid geen geweld aandeed. Want ik leerde: ik schrijf een verhaal, het verhaal is van mij en ik kan het opschrijven zoals ik dat wil.

蟄伏

,‘Door te spelen met taal vond ik het schrijfplezier terug’,n eigen leven vast te leggen; ik wilde orde scheppen in wat ik al geschreven had. Daarom deed ik mee aan een cursus levensverhalen schrijven; ik hoopte nieuwe uitgangspunten te krijgen voor het ophalen van herinneringen. Het leek me ook leuk om mensen te ontmoeten die hetzelfde doel hadden, mensen die min of meer bij mijn generatie horen.